Oficjalna informacja. Wrócę 10 października 2015 roku.

V.A.

Jeszcze jedno

Usuwam pierwszy rozdział. To nie jest jego ostateczna wersja. Tą końcową wstawię do niedzieli.

V.A.

Niech będzie...

Cześć!

Właściwie nie wiem, co mam tu napisać. Że przepraszam? Jasne, to na pierwszy ogień. Więc przepraszam. Ale powód moich przeprosin jest jednocześnie powodem mojej niechęci co do założenia bloga. Bo tego obawiałam się najbardziej. Waszego Zawodu. Ale bardzo, bardzo dużo pozmieniało się w moim życiu, Śmierć babci jeszcze w maju. Stresujące zakończenie roku szkolnego. Nawrót mojej choroby i trudne leczenie. Strata przyjaciół. Kuzyn, z którym zawsze chciałam mieć lepszy kontakt, a który ma mnie kompletnie gdzieś. Bilet, na koncert Sheeran'a, którego nie udało mi się zdobyć.
Ostateczna decyzja: jeżeli do końca października nie pojawi się tu rozdział, to zamknę tą historię. Ale wrócę. Wrócę na pewno. Dokładnie za rok. Dokładnie 10 października.

Victoria Aniela

P.S. Dziękuję wszystkim, którzy nadal mają nadzieję.

kolejne wyjaśnienia

Sytuacja wygląda tak: niedawno zmarła moja babcia, więc to był bardzo ciężki okres. W nocy przed jej pogrzebem włamano się do sklepu mojej mamy i skradziono część maszyn. Rozdział I jest nielogiczny, dużo rzeczy jest niedopracowanych.
Przepraszam.
Jeszcze w tym miesiącu pojawi się kolejny rozdział I, w którym postaram się wyeliminować wszystkie niedociągnięcia.
Wybaczcie.

V.A. 

Powrót

Obiecałam, że wrócę, więc wracam. Dzisiaj niestety tylko kilka informacji.

Po pierwsze, usunęłam wszystkie rozdziały. Wszystkie trzy połączyłam w jeden, pozmieniałam to i owo, i dodałam trochę więcej. Rozdziały będą dłuższe. Koniec, kropka.

Po drugie, zmieniony rozdział pierwszy pojawi się jutro.

Po trzecie i ostatnie, rozdział drugi 26 maja.

Pozdrowienia tych, którzy zostali i do jutra

Victoria Aniela

PROLOG

Draco Malfoy…

…Twoje pierwsze zadanie nie będzie bardzo trudne…

…Hermiona Granger…

…Musisz ją zabić...

...Obliviate...

...Panienko Granger...

...Draco Malfoy...

...jego zadaniem było panienkę zabić...

...usunięto mu pamięć...

...potrzebuje ochrony...

...dostanie oddzielne dormitoria na czwartym piętrze...

...nikt nie będzie o nim wiedział...

...zostanie Pani jego opiekunką...

V. A.

SŁOWEM WSTĘPU

Witajcie!

Poznacie mnie tutaj jako Victorię Anielę i na tym blogu mam zamiar wykorzystać pomysł Venetii, choć pod odrobinę innym tytułem. Jej pomysł miał się nazywać 'Wyczekuj tylko chwili'. Mój to 'Wyczekuj tylko chwil'. Nie mam pojęcia, czy ktokolwiek będzie to czytał, ale ja piszę to głównie dla siebie.

Jest jeszcze jedna sprawa, która wymaga wyjaśnienia - brałam udział w konkursie na blogu Venetii, ale obecnie uważam swój prolog za jakąś pomyłkę. Jednak po głębszym przemyśleniu będzie on cały czas na blogu, który do tej pory był zamknięty dla wszystkich. Teraz zaczynam tą historię od nowa - z nowym prologiem, nowym pomysłem i nowym podejściem.

Chyba czas kończyć i jednocześnie zaczynać.

Victoria Aniela

Czas...

            Do wszystkich ludzi, szukających prawdy. 

Przeszłość. Czym właściwie jest przeszłość? To czas, który minął. To czas, którego nie da się już odzyskać. Możemy wspominać przeszłość, starać się o niej zapomnieć, cieszyć się z niej lub żałować. Przeszłość to wypowiedziane słowa i wykonane zadania. Przeszłość to wczoraj.

     Więc czym w takim razie jest przyszłość? Czy to czas, który jeszcze nie nadszedł? Przyszłość niesie nadzieję. Przyszłość to słowa, które możemy wypowiedzieć, rzeczy, które możemy zrobić. Przyszłość to plany, to marzenia, które mogą się spełnić lub nie.. Przeszłość to wczoraj. Przyszłość to jutro.

     Co, wobec tego, jest łącznikiem, miedzy przeszłością, a przyszłością? Jest nim teraźniejszość. Jest nim teraz. Teraz jest wszystkim, co dzieje się w tej chwili. Teraz piszę, teraz myślę, teraz żyję…
     Przeszłość to wczoraj. Przyszłość to jutro. Teraźniejszość to dziś.

     Moja historia należy już do przeszłości.

     Moja historia zaczęła się, kiedy historia wszystkich innych się skończyła.

     Do wszystkich ludzi, szukających prawdy. Zobaczcie, kim jesteście. Sprawdźcie, co jest za wami. Poznajcie swoją przeszłość i pogódźcie się z nią. A potem spójrzcie przed siebie. I śmiało ruszajcie w przyszłość. Żyjcie tak, jak chcecie, ponieważ nie wiecie, kiedy skończy się wasza historia. Moja kończy się tutaj. Tu odrzucę od siebie przeszłość i przyszłość. W tym miejscu odejdę na wieki.

     Lecz może to wcale nie jest zakończenie mojej historii. Bo przecież czasami warto wierzyć w cuda…

V. A.